• 1926-1936

    Tussen kemp en de Beegderweg

    Waarom werd in het begin van de jaren twintig in Horn een voetbalclub opgericht? En door wie? En hoe ging dat in die beginjaren? Het zijn vragen die anno 2000 niet allemaal meer kunnen worden beantwoord vanwege het simpele feit dat de meeste oprichters allen zijn overleden. Desondanks volgt hier een poging tot reconstructie aan de hand van jaarverslagen en dikke dossiers. De historie van de H.S.C.,Hornia en de Katholieke Sport Vereniging Horn.

    Het seizoen 1933/1934 kan als een van de meest succesvolste worden beschouwd in de KSV-historie. Het leek wel of heel Horn was afgereisd naar Tegelen om de beslissingswedstrijd tegen Tiglia mee te maken. Inzet was de zo begeerde promotie naar de IVCB. In de geschiedenisboeken is de uitslag niet meer terug te vinden maar uit het feit dat na afloop de supporters de spelers op de schouders naar het kleedlokaal droegen én dat tot die in de nacht de bierpompen in Horn op volle krachten werkten, mag worden afgeleid dat Horn minstens één goal meer had gescoord dan Tiglia. De opstelling zag er die zondag als volgt uit: In het doel stond Willem Alers; de tweemansachterhoede werd gevormd door H. Ketels en Fr. Peters; het middenveld bestond uit H. Kleukers, Louis Geraedts en M. de Kunder terwijl de voorhoede was geformeerd uit de vijf (!) volgende spelers: hein Geraedts, H. Peters, Jan Smeets, P. Timmermans en P. Geuyen. Het rood-witte gejubel was echter van korte duur. Slechts één seizoen vertoefde KSV in de IVCB. Spelers vertrokken naar elders en de jaren tot de Tweede Wereldoorlog gingen niet de boeken in als de meest memorabele. Hornia bestónd, maar daarmee was ook alles gezegd.

    Een van de eerste foto's die werd gemaakt van de voetbalvereniging Hornia. Hij is omstreeks 1933 genomen op de plaats waar het allemaal begon,op het terreintje aan de kemp.

  • Hornia 1933
  • 1937-1944

    Naar de Beegderweg 

    In 1937 verhuisde de club van de Kemp naar de Beegderweg, de zeereerwaarde heer pastoor Cuypers strooide royaal met de kwast en smeekte Gods zegen over voetballend Horn af. De Heer had hier blijkbaar oren naar want Hornia won de openingswedstrijd tegen Velocitas - het huidige Veloc uit Eindhoven – met maar liefst 9-0. Op 1 oktober 1940 onderging de vereniging weer een naamswisseling. Voortaan heette de KSV Horn en voorzitter werd Hens Knubben, de vader van de latere penningmeester Mart Knubben. Een ander opmerkelijk feit voltrok zich in augustus 1943 toen een aantal jeugdspelers uit buurtschap De Weerd zich aanmeldde bij KSV Horn. Ze werden begeleid door Bèr Hamans en Harrie Quicken die tevens in het KSV-bestuur werden gekozen. Op 25 november 1943 droeg Bèr Rijcks het secretariaat over aan Bèr Hamans en hiermee ging een voor Horner begrippen uniek tijdperk van start want Hamans zou deze functie maar liefst 40 jaar vervullen.

    In de oorlogsjaren was het moeilijk om de touwtjes aan elkaar te knopen. Met name aan voetbalschoenen was een chronisch gebrek. Maar uit de annalen blijkt dat het toenmalige bestuur slinkse wegen wist te bewandelen want voor 225 gulden kocht het 8 paar schoenen. De afspraak was dat de leden die schoenen later zouden terugbetalen maar hiervan is nooit iets terechtgekomen. . Oorlog of geen oorlog, KSV voetbalde door en met name de jeugd deed van zich spreken. Onder aanvoering van jeugdleider Jos Lemmen werd in het seizoen 1943-1944 door de junioren het kampioenschap behaald. Ook Horn 1 leverde een goede prestatie door op 12 april 1944 in en tegen Swalmen kampioen te worden. Met rust keek KSV nog tegen een 3-1 achterstand aan en op dat moment gaf voorzitter Knubben het bewijs als Christen de deugd der hoop nog niet volledig beoefend te hebben want hij stond nog niet volledig beoefend te hebben want hij stond met de rug naar het speelveld gekeerd… Horn won met 5-3 en werd kampioen in de eerste klasse. Het werd dé wedstrijd van de toen 21-jarige Pierre verstraelen, de nog jonge maar al zeer talentvolle voetballer die enkele maanden later kwam te overlijden.

    Het kampioenselftal bestond uit doelman Ton Beulen, H. Quicken, H. Peters, Pierre Verstraelen, Jules Barteen, Cor Opbroek, Paul Meeuwissen, Tjeu Rijckx, Bèr Rijckx en Lei Hendrikx. Het succesvolle team recipieerde in café Linssen. Het feest werd luister bijgezet met de opvoering van de kluchten Knalgas en Amor In De Rooie Kater.

    De hoofdrollen waren weggelegd voor onder anderen Nelly Caris als Marietje Knop en Leny Caris die de rol van Sophietje Korrel voor haar rekening nam….

    De overgang naar de KNVB lukte KSV echter niet. Tegen Wit-Zwart keurde de scheidsrechter het winnende doelpunt niet toe, ondanks het feit dat de bal niet alleen de doellijn passeerde maar vervolgens ook het net doorboorde (!) Dit gebeurde op 3 april 1944 in Horn. De toeschouwers zagen het volgende gebeuren: met nog tien minuten te spelen in de eerste helft legt Hornspits M. Rijckx aan voor een schot dat zó hard blijkt te zijn dat de bal dwars door het net heen gaat. Scheidsrechter Cleophas en beweert bij hoog en laag dat Rijckx de bal overschoot waarna Cleophas het doelpunt alsnog afkeurt… Er ontstaat een hoop heisa en trammelant maar alle protesten ten spijt blijft het hierbij, zelfs competitieleider J. van Gulick in Venlo laat zich liet vermurwen. Ergo: Horn wint niet en de deur naar de KNVB blijft dicht.

    Er werd in die oorlogsjaren dus ook nog gevoetbald. Neem bijvoorbeeld Horn 2, een elftal dat ontstond uit een fusie van jeugdteams uit de Weerd en Horn. Horn 2 bleek over meer dan voldoende capaciteiten te beschikken als we door de uitslagen van het seizoen 1943/1944 bladeren: Neer 2-Horn, 2-6; Horn-Grashoek, 3-3; Heythuysen 3-Horn, 2-6; Kessel 3-Horn, 1-5; Baexem-Horn 1-2; Horn-Beegden 2, 6-0. De eerste nederlaag wedr op 7 november 1943 geleden tegen Kessel 2 (3-4) maar vervolgens ging het tweede team weer op de oude voet verder: Neer 2 werd met 7-1 verpletterd en met een 3-7 overwinning keerde KSV terug van een uitwedstrijd tegen Beegden 3. In augustus 1944 organiseerde KSV in Horn een toernooi, diverse elftallen namen deel aan de kringkampioenschappen in Beegden en tijdens wedstrijden in Heythuysen werd aldaar de Horn-wisselbeker verspeeld. Vervolgens kwam de voetbalsport in Horn door oorlogshandelingen ruim tien maanden stil te liggen.

  • 1945-1947

    Na de oorlog

    De na-oorlogse jaren waren voor de voetbalclub moeilijke jaren. Maar het bestuur was inventief. Secretaris Hamans reisde stad en land af om shirts, schoenen en ballen los te weken en langzaam begon in Horn het leren monster weer te rollen. Tong ving hij herhaaldelijk bot, zo blijkt uit een brief van de Haagsche voetbalvereniging ADO (Alles Door Oefening). Secretaris N. de Doelder van ADO antwoordt op 26 september 1945 op het verzoek van Hamans om materialen beschikbaar te stellen als volgt: "Onze velden en kleedgelegenheden zijn weliswaar intact gebleven maar voor onze vijftien elftallen hebben wij slechts nog enkele ballen beschikbaar terwijl de helft van onze spelers hun schoenen van de andere moet lenen. Nogmaals, liever, veel liever hadden wij u geholpen maar werkelijk: wij hebben niet meer," schrijft De Doelder aan KSV Horn.

    Op 20 oktober 1945 werd weer een mijlpaal geslagen in de geschiedenis van KSV Horn toen burgemeester L. Kirkels het nieuwe kleedlokaal opende. Ook voetballend ging het bergopwaarts want in het seizoen 1946-1947 noteerde het bestuur twee kampioenschappen. Het was een bloedhete zomerdag in Linne waar Horn 1 de beslissingswedstrijd tegen Vlodrop met 3-2 won. Ton Beulen werd matchwinnaar. Vervolgens promoveerde Horn naar de vierde klasse van de KNVB.

    Het waren vruchtbare jaren voor het Horner voetbal want ook het tweede team promoveerde dankzij een 2-0 overwinning op Maasbracht. Een jaar later kleurde Horn opnieuw rood-wit toen het eerste in en tegen Heel kampioen werd door een beslissende treffer van Frits Beulen. Een opmerkelijk feit in de clubhistorie is dat men in die jaren erg krap bij kas zat. Zo kampte KSV met een nijpend tekort aan wisseltruis en dit probleem wilde het bestuur oplossen door stoffen bloemzakjes aan te schaffen, te knippen en tot shirts te verwerken. Erg origineel, maar zover is het nooit gekomen.

    Linker foto: Het tweede team van KSV in het seizoen 1946/47.
    Staand v.l.n.r. Ger Bremmers, Paul Caris, Mich Colbers, Frits Beulen, Joep Caris, Willem Rycks, Broer Seems en Bèr Hamans. Zittend v.l.n.r. Piet Schreurs,Louis Claessen, Bèr Barten, Kees Tuyp, Sjra Beulen en Tjeu Schreurs.

    Rechter foto: Kampioensfoto uit 1948.

  • 2e team 1946/47
  • Kampioensfoto 1948
  • 1948-1955

    In sportief opzicht was het gedaan met de zegetochten van de diverse elftallen. Het jaar 1948 bracht geen promotie voor Horn 1 naar de derde klasse, het team kwam in de lagere regionen van de vierde klasse terecht en speelde degradatiewedstrijden tegen MVC. Horn 2 daalt op eigen verzoek af naar de eerste klas van de afdeling. Dit team zinkt nog dieper als het in oktober 1951 wordt teruggetrokken uit de competitie. Horn heeft een voetbalclub maar de resultaten zijn niet om over naar huis te schrijven.

    In 1953 komt trainer Jo Janssen aan het roer, enkele maanden later treedt hij ook op als veldspeler. Begin 1954 neemt KSV afscheid van drie bestuursleden: voorzitter Hens Knubben, Jan Smeets en Hein Geraedts. Het waren legendarische namen. Jan Smeets was een gevreesde spits die eerder in dienst van RFC Roermond de enige Hornenaar was die ooit in het befaamde Wembleystadion in Londen speelde. Later keerde hij terug op het oude nest. Hein Geraedts was bekend om zijn snelle sprints op de rechtervleugel. Op 22 juli 1954 kiest het bestuur met grote meerderheid van stemmen een nieuwe voorzitter. Het wordt Wil op de Ven, de latere uitgever van ’t Blaedje. Met Op de Vens komst wordt ook het eerste clubblad van de voetbalclub geïntroduceerd, ‘Hornia-Nieuws’. Dankzij de steun van de Horner middenstand kan dit blad verschijnen. Het seizoen 1954-1955 geeft weer reden tot juichen. Horn 1 en 2 kunnen de kampioensvlag hijsen. Het standaardteam treedt na vijf jaar weer de KNVB binnen. De voorspelling van trainer Jo Janssen was uitgekomen: "Toen ik twee jaar geleden hier kwam trainen voorspelde ik dat Horn binnen drie jaar in de vierde klasse zou staan.” Maar het ging niet van een leien dakje. In Maasniel moest de beslissingswedstijd tegen RKAVC worden gespeeld waarna promotiewedstrijden tegen Susterzeel en Schalbruch volgden. Met name tijdens de match tegen Susterzeel worden de messen geslepen en vreesde menig Hornspeler voor een behouden thuiskomst … In mei 1955 verschijnt een feesteditie van Hornia-Nieuws als Horn 2 kampioen wordt door Haelen 2 met 4-1 te verslaan.

    Zo zag het bestuur er in 1955 uit:
    v.l.n.r. Penningmeester Sjra Beulen, Jac Janssen, Bèr Hamans(secretaris) Wil op de Ven (voorzitter), Harrie Caris, Willem Rijcks en Drees Meys.

  • Bestuur 1955
  • 1956-1975

    In de daarop volgende jaren maakte de jeufdafdeling een flinke groei door. Zeventig leden begeleid door 15 jeugdleiders van wie 8 gediplomeerd telde de daarom opgerichte jeugdafdeling onder voorzitterschap van J. Kessels. Met drie junioren- en twee pupillenteams gaat KSV competitie spelen. Eind 1962 wordt de verjaardagsactie ingevoerd die KSV geruime tijd relatief veel geld in het laatje gaat brengen. Op zondag 13 september 1964 wordt de nieuwe kleedaccommodatie door burgemeester Jan Daniëls geopend. Het eerste elftal deelde niet in de vreugde en degradeerde na negen jaar in de KNVB te hebben gespeeld. Het seizoen 1966-1967 kon worden geboekstaafd als een groeiperiode. Onder leiding van trainer Ernst Cartigny en aanvoerder Frits Knoops behaalt KSV een vierde plaats in de eerste klasse van de afdeling Limburg. Het was een teken aan de wand, Horn zat weer op het goede spoor. Dat bleek in het daaropvolgende seizoen toen Ernst Cartigny de mannen van Horn naar de titel leidde. Promotie naar de vierde klasse KNVB was (weer) een feit. Het succesvolle team bestond uit Ruud Schwoll, Har Engelen, Chris Rutten, John Theunissen, Frits Knoops, Ben Dings, Mart Janssen, Wiel Opbroek, Har Roumen, Frans Lintjens, Wil van Rooijen, Paul Kessels en Jac Schmeitz.

    Cartigny werd opgevolgd door trainer Scheffer en op diens stoel nam vervolgens de jonge energieke en om zijn donderspeeches bekend staande trainer Ben Ramakers plaats. Hij wist op het nippertje te voorkomen dat Horn 1 opnieuw de afdeling induikelde. Sportief gezien ging het toen beter want in 1972-1973 veroverde KSV een plaats in de subtop. Opvallend was de produktiviteit die Hornspits Franz Lochtman in dat seizoen aan de dag legde want met 16 doelpunten groeide hij uit tot de topscorer van de vierde klasse F. In 1973 huldigde KSV een viertal jubilarissen, namelijk P. Giebels die een kwart eeuw consul was, de zilveren terreinknecht Harry Engelen, Frits Knoops was 25 jaar lid evenals Mart Janssen. Janssen was en is nog steeds een typische verenigingsman, altijd met opgestroopte mouwen aanwezig en door de jaren heen een van de ‘gezichten’ van de voetbalclub geworden. In het seizoen 1974-1975 kreeg Horn de beschikking over een nieuwe lichtinstallatie. De toenmalige topscheidsrechter Frans Derks floot de wedstrijd die in het kader van de ingebruikname werd gespeeld tussen Horn en FC VVV (0-3).

    Jeugdfoto uit de jaren 50

  • Jeugdfoto jaren 50
  • 1976-2001

    Het sportieve succes.

    Trainer Har Peulen komt en neemt KSV maar liefst vijf competities lang onder zijn hoede, Sociaal en sportief smeedt Peulen een eenheid die vijf keer op rij nacompetitie speelt maar elke keer nét niet het zo gewenste resultaat haalt, Toch begint zesdeklasser KSV Horn opnieuw mee te tellen, De supporters komen weer kijken en de club mag zich weer eens laten zien in de regio.Ook in financieel opzicht heeft KSV geen reden tot klagen. Spelers die elders gingen voetballen komen terug, Het bestuur heeft de zaken op een rijtje staan. Aan de belangrijkste voorwaarde voor een goed functionerende vereniging is voldaan:er is rust in de tent. De rest, zo leert de ervaring, komt dan vanzelf.

    Peulen wordt opgevolgd door Ed Theunissen uit Vlodrop. Theunissen doet het in zijn eerste seizoen ogenschijnlijk goed. KSV draait mee in de top van de zesde klasse maar in het voorjaar van 2000 ziet het bestuur de bui weer hangen, Koste wat het kost wil het een kampioenschap veilig stellen. Het ontslaan van Theunissen en stelt Eric Schroyen uit Nederweert als diens opvolgen aan. Het bestuur hoopt op een schokeffect dat zo te zien echter uitblijft want op 14 mei lijdt KSV in Nieuwstadt tegen FC Ria een 2-1 nederlaag. KSV staat stijf van de zenuwen, verliest en OVCS gaat met de eer strijken en promoveert naar de vijfde klasse, Einde verhaal? Nee. KSV heeft niet één maar een heel peloton engelen op de lat zitten. De club krijgt nog een allerlaatste kans door de fusie van Victoria waardoor een extra plaatsje vrij komt in de vijfde klasse. In Baarlo treedt KSV op donderdag 18 mei aan tegen DIS uit Oirlo. De Brabanders worden met 6-0 aan de kant geschoven en KSV stormt alsnog juichend de vijfde klasse binnen.”We hebben eindelijk de pechvogel van zijn stokje geschoten,”heet het na deze slopende weken veelbetekenend.

    75 jaar jubileum

    Voorzitter Har Bindels, letterlijk en figuurlijk machtig in woord en gebaar, stapt dezer dagen als een pauw zo trots rond.”We hebben het met z’n allen toch maar mooi geflikt,”dondert het uit Bindels mond. Hij gaat er in het jubileumjaar, na acht jaar voorzitter te zijn geweest, een punt achter zitten, Wel is hij van plan achter de schermen actief te blijven. Durf tegenover Bindels het woord fusie niet uit te spreken, want hij jaagt je de Beegderweg op. KSV kan alleen KSV blijven als ze een zelfstandige koers blijft varen, “Het is een hechte club waar mensen zich thuisvoelen.”Desondanks plaatst Bindels een kanttekening. “Komen er signalen dat het niet meer re²eel is om met een smalle organisatie en een beperkt kader verder te gaan dan is het iets anders. Hetzelfde geldt als er een terugloop bij de senioren valt waar te nemen. Dan zullen de leden moeten meebeslissen waar de grens ligt tussen zelfstandig blijven en denken aan samenwerking met zustervereniging. Maar van dit alles is nu gelukkig beslist geen sprake.

    De stelligheid waarmee hij deze laatste woorden uitspreekt laat geen ruimte voor enige twijfel. “Ik zie het toch gebeuren? Jongens die 15 jaar geleden jeugdleider waren, komen nu weer terug. De vereniging bindt mensen, het is een club die je nooit meer loslaat. En kijk eens naar onze schitterende accommodatie, ik mag wel zeggen de mooiste van Midden-Limburg die in stand wordt gehouden door een hardwerkende club vrijwilligers. Dat is door de jaren heen eigenlijk ook de moraal van het KSV-verhaal geweest. Er waren namelijk áltijd mensen die de draad weer oppikten als het bergaf dreigde te gaan. Lieden die de mouwen opstroopten en tegen elkaar zeiden “Kom op, we gáán ervoor’.

    Dit was altijd de kracht van deze club. En de sponsorcommissie doet goede zaken. De velden liggen er schitterend bij. Bij de jeugd zie ik jongens rondlopen….dat zijn pas talentjes die kunnen uitgroeien tot prachtige voetballers. De Katholieke Sportvereniging Horn heeft een eigen smoel, is herkenbaar. Ze mag zich laten zien, Je moet het namelijk niet alleen sportief bekijken. We hebben met z’n allen toch maar iets moois tot stand gebracht in Horn,”oordeelt Har Bindels.”We zullen er wel voor moeten waken om de elftallen goed bezet te houden. Vroeger hadden we 48 spelers voor vier elftallen, nu heben we er ook 48 maar kunnen we nauwelijks drie teams op de been brengen.Dat is de prijs die we moeten betalen voor de 24-uurseconomie. Mensen moeten op zondag werken en dan is de keuze gauw gemaakt. Gemiddeld zijn zo’n acht spelers ’s zondags niet van de partij. Dat is spijt voor KSV. Ach, deze club heeft ergere dingen meegemaakt. Maar altijd is de vereniging uit het dal geklommen. Altijd! Want Hornia, dat gaat nooit verloren.